Tanto en inverno como en verán, recheas de ingredientes doces ou salgadas, segundo as preferencias, como base para elaborar un prato ou igualmente como sobremesa.
As crêpes son un elemento da gastronomía de elaboración simple pero que, porén, permite elaborar deliciosas receitas tan só aplicando a imaxinación, xa que poden encherse con tantos produtos como os que se teñan ao alcance da man. Trátase dunha masa de forma redondeada e moi fina, elaborada a base de fariña, leite, ovos, manteigas, azucre e sal. Poden prepararse doces, con fariña de trigo ou ben con fariña de alforfón ou trigo negro, que carece de glute e non fermenta durante a cocción.
Para elaborar a masa, mestúranse os ingredientes cunha vara ou un batedor (a manteiga ou margarina que se empregue debe derreterse previamente), procurando non facer grumos e déixase repousar durante uns vinte minutos no frigorífico.
Pasta, canto máis fina, mellor.
A continuación, unha vez repousada a pasta, cun cazo vértese unha pequena cantidade da mesma nunha tixola antiadherente ou, en caso de que se teña, nunha tixola crepeira, un utensilio específico para isto, máis groso que as habituais. A tixola non debe estar excesivamente quente porque entón se fan buratos nas obleas e non se estende a pasta. Ademais, hai que mover a masa de vez en cando para que a fariña non se pose no fondo da pasta.
Canto máis fluída sexa a pasta, máis finas resultarán as crêpes. A masa debe estenderse uniformemente pola amplitude da tixola cunha espátula de madeira e cociñarse ben polas dúas caras. Para isto, debe dourarse por un lado e cando a pasta quede solta, é o sinal para darlle a volta e deixar que se faga pola outra parte. Para que non se peguen, débese engraxar un pouco a tixola entre unha e outra.
Unha vez feitas, pásanse a un prato previamente quentado, cubríndoo con outro igualmente quente. Desta forma vanse preparando tantas crêpes como se desexen. Se o contido das mesmas vai ser doce, pódese engadir unha cullerada de azucre glass á masa antes de botala na tixola.
As crêpes son orixinarias da rexión de Bretaña, ao oeste de Francia, onde se coñecen como krampouezh e consúmense especialmente no Entroido, achegadas de sidra, continuando unha antiga tradición, segundo a cal, comelas en martes de Entroido traía sorte.
Unha receita rusa similar ás crêpes son os blinis, que se elaboran con fariña de alforfón. Existen diferentes variedades: de ovo, engadindo ovos duros picados á pasta clásica, de crema de arroz, nos que se fai unha mestura de arroz e de flor de fariña ou de sémola e auga, substituíndo a primeira ao alforfón. Calquera destas variantes sérvese á maneira rusa, con tona agrea e manteiga acompañando aos entremeses de caviar e peixe afumado.
Infinitas posibilidades
No estado español as crêpes pódense degustas no almorzo, recheas de chocolate quente, tanto branco como negro, ou tona montada, con marmelada ou azucre e incluso recheas de xamón cocido e queixo. Outra opción é empregalas para elaborar pratos gratinados, de forma que as crêpes se enchen como canelóns, posteriormente cóbrense con salsa e queixo relado e introdúcense no forno para gratinar.
Un clásico son as crêpes de salmón afumado. Tras elaborar as finas obleas prepárase o recheo, cortando os filetes de salmón en pequenos anacos. Por outra parte, bátese a tona con queixo fresco e unhas gotas de zume de limón e mestúrase co salmón, un pouco de xenebro (tamén serve a pementa), fiuncho picado e unhas guindillas. As crêpes énchense e enrólanse e á hora de presentalas acompáñanse dunha salsa elaborada a base de iogur grego, unha laranxa e unha cullerada de azucre e sal, todo mesturado ata conseguir unha salsa homoxénea. Régase por encima con perexil picado.
Tamén acostuman servirse como merenda, tanto enroladas –colocando a pasta de recheo no centro da crêpe e envolvendo esta en forma de cilindro- como dobradas pola metade e co seu interior a base de verduras diversas, champiñóns, cenoria relada, cebola fritida, pauciños de cangrexos ou froitas.
Como sobremesa ou ben para servir na cea. As crêpes poden encherse con plátano cortado en toros finos, compota de froita, puré de mazá ou fresas trituradas. Entre as doces, a sofisticación chega ata os recheos a base de crema de castañas, tona e améndoas, mazá quente refogada en manteiga, un combinado de plátano, xeado de vainilla e chocolate quente e incluso ron con pasas ou doce de leite con xeado de vainilla e licor Grand Marnier.
O máis lido
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.