Repsol YPF

Un reclamo para a vista polas súas formas e cores, o seu sabor abre o padal a un mundo distinto, de toques exóticos e texturas diferentes que a fan imprescindíbel nos menús máis innovadores. Algunhas como o aguacate ou a chirimoia xa son unhas habituais desde hai anos nas tendas.  Porén, recentemente se uniu a eles todo un amplo abano de variedades tropicais de todo tipo como o mango, o maracuiá, a papaia, ou a guaiaba, entre outros.  

Esta última é coñecida tamén como “guaiabo”, “luma” ou “arraiana”, entre outras denominacións.  Orixinaria de zonas tropicais de América Central e norte de Sudamérica, Asia e Oceanía, a guaiaba, é un tipo de arbusto con froitos de forma similar a un limón ou ben en forma de pera, en función da variedade da que se trate.  Existen unhas cen especies, entre as que se atopan a “guaiaba fresa”, a “guaiaba mazá”, a “guaiaba guinea”, a “guaiaba da montaña” ou a “guaiaba de Costa Rica”.  

A cortiza na etapa madura pode oscilar do verde pálido a amarelo ou do rosa ao vermello dependendo da especie da que se trate e no seu interior presenta unha polpa cremosa de cor branca ou laranxa con abundantes sementes e un intenso aroma.  

En ensaladas e sobremesas
Brasil, Sudáfrica, Venezuela, Costa Rica e a India son algúns dos principais países produtores de guaiaba.  O seu sabor agridoce intenso, lembra unha mestura de fresa, pera e figo nas variedades doces, mentres que nas especies ácidas podería ser unha combinación de mazá, plátano e limón.  

O seu peculiar aroma achega un toque inconfundíbel nas salsas e os chutneys e, tamén, se emprega con frecuencia á hora de preparar macedonias e ensaladas, así como en zumes, acompañando a iogures e maioritariamente en sobremesas.  Unha receita que proporciona un estalido de sabor e cor nos pratos consiste en mesturar varios cuarteiróns sen pebidas de mandarina, clementina, os grans dunha granada, guaiabas-fresa e de polpa alaranxada, todas partidas pola metade e regar o conxunto co zume dunha laranxa. 

Ao ser unha peza tan aromática, a guaiaba tamén se emprega para facer xeleas e marmeladas.  En Sudamérica acostúmase preparar a "pasta de guaiaba", similar ao marmelo.  Os “casquitos de guaiaba” son unha típica sobremesa colombiana.  Consiste en partir as guaiabas pola metade, sacar a súa polpa cunha culler sen deixar ningunha semente e pór os “casquitos” en auga con zume de limón, durante unha hora.  Por outra parte, prepárase un xarope lixeiro con auga e azucre.  Transcorrido o tempo, escórrense os "casquitos" e introdúcense no xarope; deixándoos cocer ara que estean no seu punto e engadindo auga se se queda seco.  Ao retirar do lume, déixanse arrefriar e sérvense nunha fonte. 

A mellor forma de conservar as súas calidades nutritivas é consumila crúa, xa que retén os azucres no intestino e libéraos de xeito dosificado no sangue.  Polo xeral, as froitas tropicais -e a guaiaba non é unha excepción- acostuman recollerse verdes, de forma que ao adquirilas nas tenda é conveniente deixalas madurar un par de días fóra do frigorífico, a temperatura ambiente e sen que a luz do sol incida de maneira directa sobre elas, porque se se introducen no refrixerador interrómpese o proceso de maduración e perden sabor.  

Antioxidante e con vitamina C
Para saber cando están no seu punto, tan só hai que apertar suavemente co dedo e se a pel cede con suavidade, significa que están listas para comer.  De calquera forma, a guaiaba tamén se vende en conserva e como curiosidade pódese dicir que é unha das poucas froitas tropicais que se poden desenvolver en macetas dentro da casa ata que dan froito.  

Por outra parte, a mestura agridoce da súa polpa, ademais de conter minerais como o potasio, posúe dobre cantidade de vitamina C que outras froitas.  Ademais, é rica en niacina, que axuda a mellorar a circulación e reduce o colesterol, fósforo, calcio, potasio e fibra.  Como a maior parte do seu contido é auga, está principalmente indicada no caso de seguir unha dieta de adelgazamento. Por outra parte, a guaiaba posúe un gran poder antioxidante, polo que resulta moi indicada para manter o sistema inmunitario e previr o envellecemento da pel e o estrés.