Repsol YPF

Nunhas datas nas que as frías temperaturas convidan a alimentarse ao amor do lume chega o Carnaval, a festa de exaltación da carne. En Galicia, esta celebración conta cunha cociña propia, baseada no porco como ingrediente indispensábel. Sen dúbida, herdanza da tradición secular imperante en Europa, de abastecerse da carne deste animal.

Despois de dar conta dunha suculenta mesa, chega o momento dos doces, entre os que se atopan delicias propias destes días: son as tipicamente galegas filloas (similares ás crêpes), o bandullo (un pastel a base de miga de pan, améndoas e pasas), as flores e sobre todo, as orellas de Carnaval. 

En realidade, as orellas de Carnaval non deben incluírse dentro do apartado das sobremesas, porque acostuman sacarse á mesa despois de concluída a comida, como un doce que acompaña ao café. Esta tradicional receita é fácil de preparar. Comézase facendo un volcán de fariña. A continuación ponse no seu interior un ovo enteiro e as xemas doutros varios, manteiga (previamente terá que estar a temperatura ambiente para que adquira unha textura más suave) un pouco de canela, anís, azucre e leite e trabállase coas mans para conseguir unha masa homoxénea. 

Decorar con azucre 
Hai que amasar todo ben encima dunha mesa, ata conseguir que esta masa non se pegue nin ás mans nin á mesa. Ese será o sinal de que está no seu punto. A continuación, tápase e déixase repousar durante unha hora. Despois estírase sobre unha mesa, de forma que a masa quede dun grosor moi fino e vaise cortando en anacos con forma de orella. 

As pezas frítense en aceite de oliva, abundante e ben quente e cando estean douradas sácanse, escórrense e déixanse arrefriar sobre papel absorbente. Para finalizar, decóranse xenerosamente e desde o alto con azucre, que pode ser tanto normal, como glacé. Cómpre estar atento porque se se friten a temperatura moi elevada ou durante demasiado tempo, as orellas poden ennegrecerse. 

Outra receita para elaborar estas deliciosas orellas de Carnaval consiste en verter aceite nunha tixola e fritir nel as cáscaras de varios limóns. Cando estean torradas estíranse e envórcase o aceite nunha cunca. Por outra parte bátense varios ovos e engádenselle ao aceite, xunto co leite, o sal, o anís e a manteiga previamente derretida. Despois vaise engadindo fariña ata que a mestura se despegue da cunca e amásase un pouco. Unha vez conseguida esta masa homoxénea, córtase en porcións e cada unha destas estírase co rolo ata que queden finas. Frítense en aceite quente e adórnase con azucre. Poden tomarse tanto quentes como frías. 

Á hora de elaboralas pódense introducir algunhas variedades ou acompañamentos como no caso das coñecidas como orellas de frade ou de Carnaval con mel de rosas. 

Para preparar os ingredientes, hai que ter en conta que a auténtica mel de rosas, moi habitual en Turquía, é difícil de conseguir por estas terras. Pode prepararse un sucedáneo botando pétalos de rosa nun cazo con mel e poñéndoo ao lume ata que case chegue a ferver. Despois a mestura métese nun frasco e déixase arrefriar.

Outra maneira diferente de preparar a masa consiste en pór fariña nun bol e botar no centro azucre, un ovo e a xema doutros dous. Unha vez que todo estea ben amasado, con coidado para que non se formen grumos, incorpórase manteiga fundida, remóvese e engádese un pouco de leite, para igualar a masa. 

Posteriormente bátense as claras a punto de neve e xúntanse coa mestura que, unha vez que teña unha textura uniforme pode estenderse sobre unha mesa coa axuda dun rolo enfariñado. Tan só queda cortar a masa en anacos e fritir en abundante aceite. Á hora de presentar no prato, colócanse as orellas formando un abano nun dos lados da bandexa e noutro o mel, adornada cun pouco de menta fresca. 

Esta variedade de sobremesa, pódese acompañar dun viño branco doce con Denominación de Orixe Rías Baixas da variedade albariño ou algún viño de moscatel, aínda que tamén é posíbel decantarse por unha augardente.