Rutas, mapas, coches, restaurantes, noticias motor, el tiempo, hogar y mas en repsol.com

Repsol YPF

Logo Repsol

Ruta

Estou en: Inicio > ... > ... > Reportaxes > Pratos > Verduras e hortalizas
O cogombro, máis alá do gazpacho

O seu nome evoca o fresco sabor do gazpacho en verán, porén o cogombro pódese atopar ao longo de todo o ano no mercado e en diferentes pratos como ensaladas, cremas ou salsas.

A orixe do cogombro sitúase ao pé do Himalaia, arredor do ano 6.000 a.C. Co paso do tempo chegou ata Exipto, onde se converteu nun dos alimentos preferidos dos faraóns e dise que cando os hebreos foron expulsados levaron consigo sementes desta verdura. Séculos máis tarde, durante a época clásica, os médicos gregos estableceron que o xugo de cogombro, entre outras propiedades, aumentaba as capacidades intelectuais. 

A tempada do cogombro abrangue de maio a setembro, un froito tipicamente estival que se pode atopar en diversas variedades. Verdes, brancos ou amarelos, coa pel lisa ou rugosa, grosos ou delgados, trátase dunha hortaliza cun nivel calórico moi baixo que contén fósforo, calcio, potasio, así como unha pequena achega de vitaminas B e C. 

Ademais, conta con efectos laxantes e combate o ácido úrico. Aproximadamente un 95% da súa composición é auga e isto, unido ás sales minerais que contén a súa pel, proporcionan o seu toque refrescante con propiedades para calmar a sede. Ademais, axuda á dixestión dos alimentos, é moi útil para os ollos e a epiderme e axuda a que as unllas crezan sas e fortes. 

Cómese principalmente cru, en ensalada e mesturado con outras hortalizas. Existen bastantes detractores deste froito porque acostuma ser bastante indixesto, porén este inconveniente se emenda cortando os seus extremos e somerxendo os cogombros en auga con sal. 

Á hora de compralos, convén premer un pouco nos extremos do tallo para comprobar se están excesivamente maduros, en cuxo caso é mellor non adquirilos. Deben presentar unha intensa cor uniforme e unha aparencia firme. Ademais, convén elixir pezas duns 30 centímetros, porque se son excesivamente grandes as súas sementes interiores tamén o serán e isto pode resultar molesto á hora de comer. Tampouco é recomendábel gardalos demasiado tempo no frigorífico. 

Poden atoparse tres tipos. Os máis pequenos e tenros, coñecidos como cogombros, acostuman empregarse para encurtidos, conservados en vinagre e constitúen un saboroso aperitivo, mentres que os de tamaño medio e os máis grandes se empregan para ensaladas e outras receitas. 

Polas súas propiedades refrescantes, o cogombro é un ingrediente moi empregado ao elaborar receitas estivais. Como primeiro prato, pode empregarse en numerosas variantes de ensaladas, combinados con arroz ou como a de iogur con cogombros. Para elaborala, córtase a verdura en anacos pequenos, engádeselle sal e déixase nun coador durante uns minutos para que escorra toda a auga. Este punto é importante porque ao perder a auga elimínase con isto parte do seu sabor amargo e así repiten menos. Por outra parte córtanse tomates en cadradiños, quitándolles as sementes, e colócanse nunha ensaladeira xunto cos anaquiños de cogombro e un pouco de cebola picada. Por outro lado, bátese iogur natural con sal, un pouco de pementa, curry, comino e menta e bótase no bol onde están os anacos de cogombro e tomate. Remóvese con coidado, déixase na neveira ata a hora de servir e como toque final adórnase con perexil. Este prato pode ser un excelente complemento para unhas espetadas. 

Para os días calorosos pode prepararse unha refrescante crema de cogombro, moi sinxela de elaborar. As hortalizas xa peladas pártense en anacos e déixanse media hora en auga con sal, logo escórrense ben. Machúcanse uns allos pelados no morteiro e logo bótanse ao batedor xunto cos cogombros e unha cebola, batendo a unha velocidade media ata que queden convertidos nunha pasta. Engádese un pouco de sal e pementa. A partir deste punto continúase agregando, pouco a pouco, primeiro aceite e logo vinagre, miga de pan e auga. A mestura obtida déixase repousar e á hora de servir esparéxase un pouco de cebola picada. 

Os cogombros tamén se poden preparar recheos de noces. Lávanse con auga fría, sécanse ben, pélanse e córtanse lonxitudinalmente. Á súa vez, estas dúas metades pártense pola metade e baléiranse, agás o extremo superior. 

Agás algunhas noces que se reservan para decorar ao final, o resto pícanse finas xunto cun pouco de perexil. Nun recipiente aparte mestúranse estes dous ingredientes con salsa maionesa e salpeméntase ao gusto. Con esta combinación énchense os cogombros cortados e decóranse coas noces reservadas de antemán.   

Se se quere preparar unha salsa para acompañar ensaladas, carnes e peixes fríos, tan só hai que pelar o cogombro, cortalo en rodas e cocelo durante uns minutos. Logo escórrese e déixase que se arrefríe. Unha vez frío, pásase polo batedor ata conseguir que quede reducido a puré. Neste punto engádeselle nata e vólvese mesturar para engadir posteriormente zume de limón, estragón e sal e pementa. Vólvese mesturar todo ata conseguir unha salsa ben ligada.

13 de agosto de 2007


Acceso a Confianza online

Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.