Repsol YPF

 
Igual que sucede con outras verduras, a endivia é ben coñecida dende tempos antigos. A fama do seu mal sabor acompañouno ao longo dos séculos, e non obstante iso non impediu que na actualidade sexa un ingrediente de consumo habitual especialmente en Bélxica, onde é moi popular. En 1878 un hortelano belga cultivou chicorias no interior dunha adega para que puxesen brancas. Na escuridade, as plantas non só perderon a cor, senón que ademais creceron de forma diferente, co que se converteron nunha variedade que pronto tivo  grande aceptación no mercado.
 
Desta forma, e a diferenza das especies silvestres que poden cultivarse ao aire libre, as endivias que se venden para o consumo cultívanse mediante o denominado "Método Witloof", unha técnica que evita que a luz incida nas follas, de forma que estas, ao non posuír clorofila, adquiren o aspecto tenro e esbrancuxado que as caracteriza, á vez que así se atenúa o forte sabor amargo que ten a especie silvestre.
 
Unha ensalada a base deste ingrediente é un bo recurso, non só porque achega poucas calorías e case un 94% de auga, senón porque ten compoñentes que protexen a mucosa intestinal, co que favorece o que a comida sente ben ao estómago. A mellor forma de cociñala é crúa en ensaladas, especialmente cando se acompaña de salsas de iogur e queixo. Pero non é única posibilidade.
 
Con queixo Roquefort
Pola combinación de sabores que ofrece, o Roquefort converteuse por definición, na parella habitual das endivias. Con este queixo prepárase unha salsa, poñéndoo nunha cazola a lume lento, engadindo nata e removendo ata que espese. Logo colócanse as endivias, limpas e partidas pola metade formando círculo nunha fonte, cóbrense coa salsa e bótanselle unhas follas de tomiño triturado.  Tamén se poden engadir pasas.
 
Hai outras formas para elaborar a salsa Roquefort que recomendan disolver o queixo azul con aceite, engadir un pouco de vinagre e sal, bater e deixar na neveira durante unha hora. Tamén se pode engadir limón en lugar de vinagre e sal e pementa antes de incorporar dúas culleradas pequenas de iogur.
 
Outra variante é a salsa Roquefort con maionesa, derretendo o queixo nunha cazola con lume baixo e mesturando con maionesa a gusto de cada un. Finalmente engádese limón e outros condimentos que se desexen e déixase arrefriar. Se se quere presentar con algún acompañamento, unhas follas de escarola, uns dados de mazá e noces ou uns tomates cherry combinan perfectamente.
 
Unha variante é lavar as endivias folla por folla e tras secalas, colocalas nunha bandexa. Despois nunha cunca mestúranse queixo azul, crema de queixo e iogur ata conseguir que quede unha pasta homoxénea, énchense as follas coa crema obtida e sérvense.
 
As endivias tamén poden combinarse con noces á hora de preparar ensaladas. Para elaborar este prato, pártense as endivias en anacos pequenos, e faise o mesmo cunha mazá, engadindo un pouco de zume de limón para que non se volva negra. Prepárase unha vinagreta e póñense nela a remollo unha cullerada sopeira de pasas mentres que, por outra parte, se toran tres culleradas de noces. Nun bol póñense as endivias, os anacos de mazás e cóbrese coa vinagreta de froitos secos.
 
Con receitas de peixe
Ademais das habituais ensaladas, as endivias ofrecen outras opcións. Poden cociñarse con manteiga, azucre, zume de limón e un pouco de auga. Transcorrida unha media hora escórrense mentres que, por outra parte, se prepara unha salsa con manteiga e fariña, deixándoa cocer mentres se remove. A continuación engádese leite, cervexa, sal e pementa, déixase uns 20 minutos a lume lento, engádese un pouco máis de manteiga  e mestúrase ben.
 
Por outra banda, cóbrese a bandexa do forno cun pouco desta salsa, distribúense as endivias e cóbrense coa salsa restante, poñerlles un pouco queixo relado, pan relado e un par de noces de manteiga. Gratínanse co forno ben quente e sérvense inmediatamente.
 
Adoitan utilizarse como ingrediente de acompañamento nalgunhas receitas de peixe. Córtanse en láminas finas e bótanse nunha cazola con aceite onde antes se picou allo, engádese medio vaso de viño, sal e pementa, sóbese o lume para que se evapore o viño e déixase uns dez minutos a media intensidade. Por outra banda, bótase sal  e un pouco de chile en varios filetes de mero, así como un chorriño de aceite de oliva e unha presiña das endivias xa cociñadas. Enrólanse os filetes, utilizando un escarvadentes para que non saia o recheo e déixanse cocer tapados na mesma cazola na que antes se prepararon as endivias.
 
Tamén poden cocerse en auga con sal, facer unha bechamel á que se engade unha cullerada de queixo e despois enrolar cada endivia cunha rebanda de xamón e bañalas coa bechamel. Como toque final, ponse por riba un pouco queixo relado e gratínanse durante dous minutos.