Repsol YPF

A leituga é unha hortaliza composta case nun 95% por auga e que apenas achega calorías. É moi rica en vitaminas C e K, co que protexe ante a osteoporose e, sobre todo, posúe considerábeis doses de betacaroteno, que o fígado transforma en vitamina A. Tamén contén vitamina E e ácido fólico, así como minerais (potasio, calcio e fósforo) e unha serie de oligoelementos pouco frecuentes no mundo vexetal como o selenio, un antioxidante fundamental na prevención dos cancros de colon, próstata ou pulmóns.

Entre as súas moitas propiedades salientan as diuréticas e as dixestivas, xa que a súa alta porcentaxe de auga e potasio, unidas ao baixo contido de sodio favorecen a eliminación do exceso de líquidos do organismo. Co aumento da produción de ouriña elimínanse determinadas substancias de desfeito disoltas nela como o ácido úrico. Este efecto é beneficioso no caso de padecer problemas de cálculos renais, hipertensión ou retención de líquidos. 

Capacidade relaxante
Pero o que tal vez non sexa tan coñecido é que a refrescante leituga é un alimento con propiedades calmantes sobre os estados de estrés, debido a que contén lactucarium, unha substancia que actúa de maneira relaxante sobre o sistema nervioso, pero sen acción nociva nos aparellos dixestivo nin circulatorio. 

Desde a antigüidade, esta hortaliza foi utilizada polas súas propiedades sedantes. Na época romana, Plinio mencionaba unha variedade denominada "leituga silvestre" que posuía un xugo de propiedades soporíferas. Os gregos e romanos desecaban devandito xugo e empregábano como sucedáneo do opio. Nesta mesma liña, tamén se cree que os romanos comían leituga de sobremesa para logo durmir a sesta. Unha derivación desta ancestral fama das súas propiedades explica cómo en xeracións anteriores á presente existía o costume de colocar follas de leituga baixo a almofada “para durmir mellor”. 

A leituga é toda unha fonte de beneficios: está recomendada ás persoas diabéticas, drena o fígado, co que exerce unha acción depurativa xeral sobre o organismo e ademais, as súas calidades analxésicas axudan a paliar a dor. En caso de torceduras, golpes ou contusións, as súas propiedades emolientes acostuman se empregar en cataplasmas elaboradas a partir de decoccións. 

Todo isto sen esquecer que, debido á súa riqueza en ferro, resulta especialmente indicada para aquelas persoas que padezan anemia e a súa achega de ácido fólico é básico para as mulleres embarazadas nos primeiros meses de xestación. Ademais conta coa vantaxe de que non ten contraindicacións, polo que se pode comer na cantidade que se queira. 

Dietas de control de peso
Por outra parte, a súa alta achega de fibra convértea nun alimento moi indicado para previr o constrinximento, xa que é un laxante suave e desintoxicante. A maior parte da fibra da leituga é celulosa e produce unha sensación de saciedade despois de comela, polo que se recomenda como entrante ou gornición naquelas dietas que tratan de controlar o peso. Convén mastigala ben para dixerila mellor. 

Ademais de mellorar a circulación, prevén a arterioesclerose e diminúe o colesterol. Por outra parte favorece a dixestión e, ao favorecer a formación de ouriña, resulta adecuada en casos de gastrite, cólicos intestinais, cálculos renais ou biliares, inflamación dos riles ou hemorroides. 

Nestes casos recoméndase preparar unha decocción cuns 80 gramos de follas de leituga por litro de auga e tomar entre 2 e 4 cuncas ao día. En homeopatía, o lactucarium utilízase con frecuencia tanto para tratar o insomnio como a bronquite e é que esta hortaliza contén tamén propiedades antitusivas. De feito, as decoccións de follas de leituga acostuman se aplicar en casos de asma e espasmos bronquiais. 

Se existen problemas á hora de conciliar o soño, dores de cabeza ou calquera outro síntoma que indique un estado de ansiedade, pódese probar cunha infusión sinxela que consiste en ferver varias follas de leituga xunto con cáscara de laranxa. Déixase repousar e fíltrase. Se se toma na cea sinxelamente aderezada con aceite de oliva, a leituga axuda a conciliar o soño.  Non hai que esquecer que cuanto máis verde sexa o tipo de leituga que se elixe, maior será o seu valor nutritivo. 

Artigos relacionados: 
> Acenoria como recurso terapéutico
> Coles, medicamentos da horta