Repsol YPF

A primavera é a época dos espárragos, as alcachofas, as ervellas, a leituga e a escarola. Outras verduras como a col ou a coliflor, ricas en vitamina C, ácido cítrico e compostos esenciais para o sistema inmunolóxico resultan moi aconsellábeis nestas datas nas que o corpo está saíndo dos rigores do inverno e pode estar máis baixo de defensas. 

A dieta cotiá comeza a afastarse dos alimentos ricos en graxas que se consumen nos meses máis fríos e pouco a pouco vaise compensando con outros ricos en fibras frescas, útiles na prevención da obesidade e a diabetes e boas reguladoras do tránsito intestinal. 

As alcachofas ofrecen multitude de posibilidades, crúas en vinagretas ou en ensalada, cortadas en liscos con aceite, cogombro e limón, ou ben fervidas, ao forno o como condimento de arroces e pastas. 

Entre as verduras de primavera destacan os refinados espárragos, que se recollen polo mes de marzo aínda que tanto as conservas como o cultivo en invernadoiros facilitan o que se poidan consumir durante todo o ano. Existen catro variedades: os brancos, verdes, trigueiros e morados, estes últimos típicos de Italia, atópanse en tendas especializadas. 

Espárragos frescos
Á hora de compralos, hai que observar que estean ben frescos, que as xemas estean pechadas e compactas e que os talos se dobren elasticamente pero sen romperse. Ademais de combinar excelentemente cos ovos, os espárragos pódense ferver, para servirse logo condimentados con aceite e limón ou cunha salsa lixeira. Tamén poden prepararse en quente, con manteiga derretida e parmesano.  

Ao cociñar as verduras hai que procurar que conserven a súa cor, aroma e textura. Con ervellas, espárragos verdes e fabas frescas ás que se lles quitou a pel externa, elabórase un saboroso prato. Nunha pota ampla colócase auga, sal e unha ceboliña, e a isto engádenselle as vainas das ervellas peladas con anterioridade, ingredientes cos que se preparará un caldo para empregalo posteriormente. 

Nun pequeno cazo bótase un chorriño de aceite virxe e engádense uns dentes de allo laminados. Cando estes estean dourados, retíranse e no mesmo aceite refóganse os espárragos, as fabas e as ervellas. Pouco despois cóbrense co caldo das vainas das ervellas e cócense durante uns cinco minutos. Mentres tanto, escálfanse durante outros cinco minutos uns ovos frescos en auga cun pouco de vinagre e, a continuación, recórtanse as claras, deixando as xemas soas.

No momento de servir, escórrense ben os vexetais, distribúense nos pratos e no centro de cada un colócase unha xema. Como toque final esparéxase un bo xamón cortado en dados pequenos sobre cada un. 

Salteados e papillotes
Outra receita similar é o salteado de verduras de primavera. Para isto cócense en auga fervendo con sal e por separado as fabas e as ervellas, durante cinco minutos. Escórrense e resérvanse. Por outro lado, dilúese unha cullerada de fariña en auga, lévase a ebulición, agréganse varias alcachofas limpas e cócense outros cinco minutos. 

Agréganse as fabas e as ervellas xunto con varios porros e ceboliñas e saltéanse durante un par de minutos. Engádese sal e pementa e móllanse co caldo, baixando o lume e continuando a cocción ata que as verduras estean ternas pero enteiras. Despois córtase o touciño en xuliana e saltéase nunha tixola sen graxa a lume vivo. Á hora de servir as verduras, preséntanse co touciño por encima.

Tamén pode prepararse unha ensalada de ervellas e fabas. Sobre un prato colócanse escarola e leituga, limpas e picadas e sobre elas fabas e ervellas cocidas. Ao seu arredor disponse tomate cortado en cuarteiróns, adórnase todo con anchoas e follas de alfabaca picadas e alíñase con aceite de oliva, vinagre e sal.

As verduras poden prepararse en papillote. Córtanse varias patacas en rodas finas, o mesmo que un cabaciña, cenorias en bastóns, porros en tiras, fabas peladas e enteiras, o brócoli e a coliflor en ramas. Retírase a parte baixa do talo dos espárragos. Córtanse varios anacos de papel de aluminio e vértese sobre cada un un chorriño de aceite, colocando encima unha fila de rodas de pataca e outra de cabaciña. 

Colócanse encima as fabas, un par de ramas de brócoli e de coliflor, así como uns bastóns de cenoria. Sazónase e incorpóranse as vainas, as tiras de porro e os espárragos cortados ao longo pola metade. Vólvese sazonar e vértese outro chorriño de aceite sobre as verduras. Despois hai que pechar ben cada paquete, coidando que os bordes queden herméticos. Métense ao forno durante uns 15 minutos a uns 200º e sérvense os paquetes individualmente, abrindo a parte superior de cada un no momento de sacar á mesa. Esta receita  admite todo tipo de verduras, aínda que cómpre ter en conta que moito tomate – ao ser rico en auga – podería botar a perder a receita.