Repsol YPF

Aínda que a simple vista poidan parecer un elemento líquido, sen excesiva consistencia, as salsas comezan atraendo pola vista e, a continuación, somerxen a quen as degusta nunha confluencia de esencias e sabor. Porén, cando o termómetro rexistra temperaturas altas, convén tomar unha serie de precaucións. Unha delas pasa por prescindir de certos ingredientes á hora de elaboralas, para evitar riscos de contraer salmonela ou outras enfermidades, decantándose por outros acompañamentos igualmente saborosos. 

As salsas líganse tanto para suavizalas como para darlles consistencia ou incrementar o seu sabor. Antes de comezar a facelas, cómpre dispor dunha culler de madeira, para evitar que se peguen, se queimen ou se formen grumos. Neste sentido, unha cocción lenta permite que, sen se adherir ao fondo, o líquido se reduza e concentre os seus sabores. 

Na época romana, xa se empregaban vinagres balsámicos e hoxe en día, a salsa vinagreta segue sendo un clásico na cociña, que consiste simplemente en verter vinagre nun bol, engadir, a continuación, aceite, sal e pementa e remover todo. Calquera vinagre de boa calidade (tamén os aceites) pode perfumarse con allo, pementa ou herbas frescas. 

Unhas sinxelas patacas cocidas, por exemplo, adquiren un toque distinto cunha facilísima salsa de allo. Tan só hai que pór nun morteiro varios dentes de allo pelados cun pouco de sal e machucalos ata que queden convertidos nunha pasta. A continuación vaise botando pouco a pouco aceite sen deixar de mover, pondo coidado en non engadir máis ata que o anterior non quedase totalmente incorporado.

A base de verduras 
Outro acompañante habitual en verán acostuman ser as salsas elaboradas a base de verduras, como a de tomate. Córtanse estes ingredientes, xunto con algúns pementos verdes, engádese sal e póñense nunha tixola con aceite, a lume lento, para que se vaian facendo pouco a pouco. Remóvense de vez en cando. Cando estean complemente feitos pásanse polo chino e xa queda a salsa elaborada, tan só hai que rectificar de sal e pementa. Se se desexa, tamén pódense incluír herbas aromáticas no momento da cocción na tixola.  

Cando se trate de pratos a base de pasta ou ensaladas, pódese acompañar dunha salsa de berros.  Nunha cazola mestúranse varias follas de berro cortadas e sen tallo con media cunca de leite. Engádense uns 25 gramos de manteiga cunha cullerada de queixo parmesano relado e déixase ao lume ata que ferva suavemente. Neste momento incorpórase unha cunca de crema, remóvese todo ben e engádese sal e pementa. 

Se se elaboran receitas cuxa base é o peixe ou as pastas recheas, pódese acompañar dunha salsa de cabaza. Nunha tixola cun pouco de aceite faise unha cebola picada xunto con cabaza pelada e cortada en pequenos anacos. Engádese unha culleradiña de curry, unha cunca de caldo e un vaso de viño branco. Tras aderezalo con sal e pementa déixase reducir a lume moi suave e posteriormente agrégase unha cunca de crema batida, removendo constantemente ata que se quente sen chegar a ferver. 

Para as carnes, tanto frías como quentes, mariscos ou preparados de verduras, a salsa Mornay, a base de queixo, resulta unha opción idónea. Prepárase unha bechamel que se sazona con sal, pementa e un pouco de noz moscada. A continuación agrégase nata batida xunto con queixo Gruyère e parmesano (previamente relados), aínda que tamén se poden probar outras modalidades como o Cheddar branco ou o Emmental e outras dúas culleradas de manteiga derretida. Con todo iso móntase a salsa. A esta receita acostúmaselle incorporar ao final unha xema de ovo batida, pero para evitar problemas coa calor, nesta ocasión pódese prescindir dela. 

Con herbas aromáticas
O mundo das herbas aromáticas tamén ofrece un amplo abano de opcións á hora de elixir salsas lixeiras coas que acompañar os alimentos estivais. 

Pódese elixir unha salsa de alfabaca. Para isto escáldanse varios tomates en auga fervendo (así se pelan máis facilmente), quítanselle as sementes e pártense en dados. Córtanse varios porros en láminas finas e ambos ingredientes colócanse nunha cazola con dúas culleradas de aceite, para que se refoguen a lume medio durante uns tres minutos. A continuación engádese alfabaca cortada en anacos grandes, sal e pementa e déixase facer durante outros tres ou catro minutos. Pasado este tempo tritúrase no triturador e xa está lista para servir. 

Unha variante desta salsa consiste en moer as follas de alfabaca xunto con allos, piñóns e noces, ata que queden ben triturados. Engádese aceite de oliva, sal e pementa negra moída e mestúrase todo ata conseguir un composto cremoso.

Tanto o polo, como a carne e o peixe poden servirse xunto cunha salsa de aneto e alcaparras. Nunha tixola con aceite faise a cebola uns cinco minutos e engádense alcaparras, salsa de tomate e déixase ferver a lume lento e sen tapa durante uns dez minutos. Por outra parte disólvese en auga un pouco de maicena que logo se incorporará á tixola, revolvendo ben cunha culler de madeira ata que todo quede totalmente mesturado. Déixase facer ata que a salsa ferva e espese lixeiramente. Como toque final engádese aneto fresco, que lle achegará un toque  anisado, apágase e déixase que a salsa repouse antes de servir.