Repsol YPF

Logo Repsol

Ruta

Estou en: Inicio > ... > Enerxía na casa > Reportaxes > Fogar enerxético
Controlar a temperatura da auga na ducha

As billas termostáticas, adaptadas xeralmente á ducha e baño-ducha, contan cun selector de temperatura cunha escala graduada que permite elixir a temperatura desexada para a auga. Contribúen a un importante aforro de auga e enerxía no fogar.

Un dos problemas que atopa o usuario ao ducharse é axustar a temperatura axeitada da auga. No caso de que teña dúas billas (quente e frío) terá que tentear os dous ata conseguir a gradación óptima de calor. Se dispón de billas monomando, quizais reduza o tempo de tenteo, pero en ambos casos desperdíciase auga e enerxía. A temperatura dos sistemas de quentamento está ligada a factores externos, como a demanda de auga quente de forma simultánea en diferentes vivendas do inmoble, a climatoloxía (con xeadas, as tubaxes poden empregar máis tempo no seu quentamento), os cambios de presión das conducións… 
Ao regular a temperatura de forma manual, o consumidor depende dos condicionantes anteriores, e ás veces, a ducha, que debería ser pracenteira, convértese nunha rutina pouco agradable. Ademais, unha vez conseguida a sensación térmica desexada, o usuario tende a non pechar a billa para non ter que repetir a operación inicial, o que supón un dispendio de auga innecesario. 

Tal e como están os tempos, calquera actuación doméstica a favor do aforro de auga e enerxía considérase primordial en materia de ecoloxía, sustentabilidade e respecto ao ambiente. Por iso, a aposta pola billa termostática é un acerto en todos os sentidos. Existe un estudo realizado polo Comité Scientifique et Technique des Industries Climatiques, do que se fai eco a Fundación Ecología y Desarrollo (www.ecodes.org) no que se comparan as billas monomando coas termostáticas. Segundo difunde esta asociación, para a elaboración deste informe consideráronse simplemente os valores de consumo na fase inicial de regulación da temperatura, sobre unha mostra de 354 vivendas de diferentes tipoloxías. Os resultados foron bastante bos, xa que se constatou un aforro de ata o 16% de auga fronte aos monomandos (de por si, moito máis eficientes que as billas bimandos de ruleta). A redución de consumo eléctrico oscilou entre un 7 e un 17%.

Funcionamento e tipoloxías

O mercado ofrece moitos tipos de billas termostáticas, pois as empresas están continuamente innovando a partir dun produto que revolucionou os hábitos dos consumidores. Algúns sistemas de vangarda inclúen todo tipo de dispositivos en aras de conseguir maior confort para o usuario e maiores porcentaxes de aforro de auga e enerxía. Estes incorporan reguladores de caudal, sensores que manteñen a billa fría ao tacto aínda que circule a auga quente, e botóns de seguridade que bloquean a temperatura a 38ºC. Canto máis sofisticado é o modelo máis encarece o seu prezo. Porén, o  avance do desenvolvemento tecnolóxico da billa termostática nos últimos anos propiciou que o seu custo se vaia reducindo e que este sexa similar ao dos mesturadores monomandos. De feito, algunhas empresas xa ofrecen kits termostáticos para substituír o cartucho cerámico dos monomandos. Desta maneira, pódese converter dunha forma sinxela un monomando tradicional nunha billa termostática, coas vantaxes que isto implica.

Pese ás diferenzas entre uns e outros en virtude da tecnoloxía aplicada, o revestimento, os detalles ou o deseño, practicamente todas as billas termostáticas susténtanse no emprego de materiais termosensibles (diferentes categorías de metais) que se contraen ou expanden en función da temperatura. As solucións habituais dispoñen ademais dun diafragma con fluído volátil e un sistema de cápsula de cera. O axuste perfecto destes mecanismos logra o control correcto da temperatura e evita os cambios bruscos da mesma. Así, o usuario, unha vez que preseleccionou a temperatura co mando para tal fin, pode esquecerse da mesma, enxabonarse coa billa pechada e activala novamente para o aclarado. 

A substitución dunha billa tradicional por unha termostática non é complicada para unha persoa que teña certa pericia nas actividades de bricolaxe. Algunhas marcas inclúen boas instrucións con recomendacións precisas acerca dos pasos correctos: desmontaxe da billa antiga e montaxe da nova (colocación de escudos, axuste de porcas e colocación da billa). Tres consellos antes de lanzarse á tarefa: pechar a chave xeral de auga quente e fría; contar cunha chave inglesa; e axustar correctamente todas as pezas. 

Artigos relacionados:
Como amoblar o cuarto de baño
O Feng Shui, un xeito harmónico de decorar

12 de novembro de 2007


Acceso a Confianza online

Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.