Repsol YPF

Daquela, a configuración dos continentes non se parecía en nada á actual, ao igual que os animais que sobre ela campaban. Para que poidamos coñecer a eses seres e o ambiente no que vivían, Faunia creou o pavillón Xurásico. É a súa novidade máis importante... e todos deberían ir vela. A creación deste espazo foi posíbel grazas á estreita colaboración do Museo de Ciencias Naturais de Madrid. Así se poden contemplar ósos reais atopados en escavacións, reproducións de dinosauros a escala e réplicas a tamaño natural, como a do impresionante Iguanodón de polgares afiados, que preside a sala. Tamén é posíbel coñecer os diferentes aspectos do mito dos dinosauros nun percorrido que parte dos seus inicios, cos primeiros achados na Gran Bretaña do século XIX (nun primeiro momento creron que se trataban dos ósos dun xigante ou un dragón), ata a dinomanía provocada polo cine e as súas fantasiosas clonacións prehistóricas.

Pero Faunia é moito máis, e sen dúbida merece a pena. A visita transporta a grandes e cativos aos ecosistemas máis ricos do mundo, así como diversos hábitats e ambientes naturais danse cita neste parque biolóxico, unha alternativa de ocio na que a oferta a carón da natureza e dos animais é o máximo expoñente.  Pingüíns rei, titíes algodonosos, peixes tigre, grúas ou leóns mariños son algúns dos animais que se poden contemplar de cerca sen saír da capital. 

O parque alberga a máis de 4.000 animais, pero non é un zoolóxico. Está poboado por moitas especies de árbores e plantas, aínda que tampouco é un xardín botánico. Presenta exposicións e documentais sobre a Natureza. É Sinplemente Funia, e a súa filosofía é basicamente, que o viaxeiro se sinta dentro da natureza, coñeza aos animais cos cinco sentidos e experimente o ambiente no que viven.

Amosar... e tamén educar
Faunia conta con sete áreas temáticas, como A casa das bolboretas, un xardín tropical no que se desenvolve a bolboreta atlas entre plantas carnívoras; A colmea, onde se explica a vida interior dun panel ou o Insectario, que presenta saltóns xigantes de América do Sur. A granxa é o recuncho preferido dos máis pequenos, xa que poden correr entre galos e galiñas, cabras ananas e ver saltar aos canguros. 

Frío, frío, frío… é xeo
Faunia tamén dá lugar a coñecer o ecosistema polar. Unha lingua de xeo ten o segredo. Está construída en torno a un solo formado por placas de rochas, grandes muros duns dous metros de altura que representan as rochas cortantes quebradas pola xeada e unha gran bóveda de xeo con estalactitas que recobren o teito, a Gran Gruta de Xeo percórrese en penumbra. 

Pero... hai máis. Nun dos seus tres acuarios represéntanse correntes mariñas; correntes frías procedentes da zona sur da Antártida que soben por toda a costa oeste de Sudamérica, moi ricas en diversidade, sobre todo en krill, citoplacto e zooplacto.    

Os animais máis pequenos... tamén teñen cabida.
Parte do recinto dedícase a especies de pequeno tamaño. Pingüíns, bolboretas, monos esquío ou porcos vietnamitas convértense nos protagonistas. Ademais, a diferenza dos zoolóxicos tradicionais, agrúpanse por ecosistemas e non por animais. Faunia consegue recrear as condicións climáticas, ambientais ou alimenticias características de cada medio natural.

Félix Rodríguez de la Fuente e o Lobo
Félix Rodríguez de la Fuente, o mellor amigo do lobo, tamén ten un oco en Faunia. En homenaxe a esta gran figura do mundo da natureza organizouse Amigo lobo. As fotografías tomadas por Carlos Sanz, un biólogo que leva máis de 30 anos fotografando a vida e comportamento dos lobos ibéricos e que se iniciou no estudo destes animais da man do creador de El Hombre y La Tierra, son o centro desta montaxe, que se completa con pinturas, esculturas, moedas, escudos heráldicos, libros e pinturas, cedidas por algúns dos máis prestixiosos pintores naturalistas contemporáneos como Manuel Sosa, Nacho Zubelzu, Silvia Doménech ou Bernardo Lara.