Repsol YPF

 
Os argumentos a favor da construción dun chalé ou dunha casa unifamiliar resúmense en dous: é máis barato e pódese deseñar ao gusto e conveniencia do seu propietario. Non obstante, no lado oposto sobresae o dilatado tempo da execución das obras e a morea de requisitos burocráticos e técnicos que leva consigo.
 
A aventura de levantar unha vivenda comeza polo solo. O primeiro que hai que comprobar é que o terreo é susceptíbel de urbanizar e, nese caso, de que forma, con que condicións e con que grao de aproveitamento. Este paso previo debe resolverse no concello ao que pertence o terreo, onde a normativa urbanística do municipio determinará que solos son rústicos e cales se poden urbanizar.
 
Superada a primeira barreira, o interesado en construír o seu chalé debe confiar os seus soños a un arquitecto e a un aparellador, ambos os dous debidamente homologados. Con estes profesionais asinarase un contrato onde se precisará, de forma clara e completa, os prezos pola elaboración dun anteproxecto, dun proxecto básico, dun proxecto de execución e, probabelmente, a dirección da obra.
 
Unha vez satisfeitos os anteriores requisitos, o interesado ten que volver con todos os documentos ao concello que corresponda, onde a autoridade municipal competente estudará os proxectos e concederá a licenza, no caso de que todo se axuste ás normas urbanísticas. Xeralmente, o municipio pon numerosos reparos, polo que é moi habitual que os trámites non obteñan o visto e prace da Administración local ao primeiro intento. Ante o rexeitamento dos proxectos, o arquitecto e aparellador teñen que retomar os seus traballos e incorporar as observacións realizadas polos técnicos do municipio.
 
Despois de que se obtén a licenza de obras comeza o peor, polo que ninguén debería botar as campás ao voo e brindar polo éxito da construción. O máis complicado consiste na elección dunha construtora profesional, seria e solvente, que sexa capaz de levantar a casa de acordo coa licenza e cos proxectos arquitectónicos. De non ser así, poderíase correr o risco de que o concello non habilitase a construción.
 
Ante a construtora, o propietario ten que redactar un contrato de arrendamento de obra no que se especifiquen todos os termos relacionados coa construción, co diñeiro e cos prazos, ao tempo que se contemplen as posíbeis responsabilidades nos supostos de incumprimento por algunhas das partes.
 
Entre os requisitos que debe incluír un contrato de obra con garantías atópanse o presuposto da obra, debidamente analizado por partidas. O devandito presuposto pechado  débese axustar ao proxecto do arquitecto que anteriormente fora aprobado polo concello. Non obstante, a construción está sometida a todo tipo de variacións
e innovacións sobre a marcha, cuxa execución sempre debe contar co apoio do propietario. O pagamento da obra e das posíbeis extras autorizadas efectúase de forma proporcional na medida que avanza a construción.
 
Por último, unha obra sábese cando comeza, e débese saber cando remata. Para iso, hai que reflectir no contrato unha cláusula onde a empresa construtora se comprometa a satisfacer, no caso de demoras nos prazos, unha cantidade de diñeiro por cada un dos días de atraso na entrega da obra. Este aspecto é de extraordinaria importancia para evitar desgustos. A devandita salvagarda, ademais, está considerada polo Código Civil como substitutiva da indemnización de danos e prexuízos (pero non de todos os danos e prexuízos, posto que quedan excluídos os relacionados co incumprimento ou cumprimento defectuoso do contrato de obra).